Tym razem na pewno nie da się powiedzieć że bije ze mnie radość, raczej niedola i depresja. Tak właśnie wyglądam kiedy wyrywa mnie rano ze snu bezduszny budzik, który najwyraźniej nie rozumie że chcę spać za dwóch (chcę a nie muszę :) ).
Ten wzrok jest zarezerwowany na poranne godziny, a ewentualnie na nieszczyciela kokonów (tak nazywamy Marcina który przychodzi późno w nocy i niszczy kokon w którym śpię ).
Niszczycielu, proszę bądź dziś łaskawy i ogrzej stopy zanim wpadniesz w moje posłanie!
I rozmiar kropka:

Ten komentarz został usunięty przez autora.
OdpowiedzUsuńBaloniku nasz malutki rośnij duży okrąglutki......:)
OdpowiedzUsuńTęsknimy , pozdrawiamy , kochamy <3 <3 <3
OdpowiedzUsuń