Mamy przeszalone dziecko! Mały bardzo kopał w czasie lotu do szkocji. Sama takich lotów nie polecam w ciąży, mówi się że są bezpieczne, nie wiem na ile jest to prawdą ale wiem, że sama muszę w trakcie każdego lotu siedzieć nieruchomo i uważać by nie zemdleć.Nie ma więc mowy o jakimkolwiek chodzeniu czy
nawet sięgnięciu po gazetę. Dodatkowo po powrocie do domu miałam ogromne bóle w lewej części brzucha i ta strona była jak się okazało nieproporcjonalnie mniejsza do prawej, wyraźnie miałam tam bardzo ściśnięte mięśnie bo mój brzuch był bardzo nierówny i twardy tylko z jednej strony.
Kiedy jednak wróciliśmy do domku (ach, jak
tęskniłam!) mały zaczął kopać jak na sterydach, w ciągu tylko PÓŁ SEKUNDY
kopnął SIEDEM razy Marcina, zdziwionego zresztą bardzo jego siłą. I faktycznie
te kopniaki są już na tyle mocne, że uczucie takiego ciągłego kopania dla mnie
ociera się wręcz o dyskomfort. I dlatego właśnie musiałam go „ululać”. Musiałam
lekko kołysać brzuchem lekko huśtając się na nogach by nasz kropek w końcu
przestał. Zresztą sama nazwa „kropek” jest już baaardzo nieadekwatna.
Dowiedzieliśmy się na usg że mały znacznie
wyrósł poza swoją skalę. Na tydzień 20sty powinien mierzyć 16cm (od główki po
miednicę) i ważyć 225g. Tymczasem on już dzień przed dwudziestym tygodniem miał
300g i 16,79cm! Nasze maleństwo jeszcze da nam w kość!
Przekrój główki naszego maleństwa. Niestety jakość jest porażająco niska, Medicover ma archaiczną aparaturę do skanów, dlatego cieszymy się że nasza kolejna wizyta, tym razem w Szkocji jest niedługo!
Na razie nie mam aktualnych zdjęć brzuszka, mogę jednak powiedzieć że Marcin był okropnie zdziwiony kiedy mnie zobaczył po raz pierwszy po dwóch tygodniach mojej wizyty w Polsce. Ciągle śmieje się że jestem w ciąży-ciąży. I razem jesteśmy dumni z tego jak silne jest nasze maleństwo! Większość młodych mam jeszcze czeka napierwsze kopnięcie, tymczasem ja mam problemy z zasypianiem, tak mój mały kopie! A czasami potrafi mnie ładnie przestraszyć, aż podskakuję!
Śmiałam się że może chce zostać piłkarzem tak kopie, ale kto wie? Może ma aspirację zostać górnikiem? :)
Następną wizytę mamy przełożoną z piątku na następny poniedziałek więc będziemy musieli trochę poczekać by zobaczyć nasze szczęście. Na razie ładuję mu dużo endorfin, bo aż tak niesamowicie jest być w domku z Marcinem i móc się do niego przytulić <3 I od razu spokojniej śpię, in fact, miałam najlepszą drzemkę w moim życiu kiedy w końcu mogliśmy się po dwóch tygodniach i całym dniu łażenia po szkockiej plaży razem położyć. Życie jest piękne, a największe szczęście jest Nas bliżej niż można by sądzić. Ja już nigdzie nie szukam, chcę pielęgnować to co mam, zamiast latać za mrzonkami.

Komentarze
Prześlij komentarz